Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Συζητώντας με τον συγγραφέα Στέφανο Δάνδολο!

  Ο Στέφανος Δάνδολος απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας μιλά για το ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ, το τελευταίο του πόνημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
     Ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα για τον χρόνο που διέθεσε ώστε να απαντήσει στις ερωτήσεις μου και να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη. Για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μεγάλη τιμή ! 
     Διαβάστε την λοιπόν και ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα του Στέφανου Δάνδολου!

1. Tο νέο σας πόνημα, το «Ιστορία χωρίς όνομα», κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο από τις εκδόσεις Ψυχογιός! Αφού σας ευχηθώ να συνεχίσει ανεμπόδιστα το αναγνωστικό του ταξίδι, θα σας ζητήσω να μας πείτε δυο λόγια γι’ αυτό. Δυο λόγια τα οποία δεν έχουν ειπωθεί ακόμη και θα θέλατε , πολύ, να ακουστούν. 

Το βιβλίο εξιστορεί δύο καίριες χρονικές περιόδους της ζωής της Πηνελόπης Δέλτα. Το τέλος της σχέσης της με τον Ίωνα Δραγούμη, το καλοκαίρι του 1908, όταν είχε σταλεί από την οικογένειά της σε ένα σανατόριο στα περίχωρα της Βιέννης με τη ρητή εντολή να αποβάλλει από την καρδιά της το αγκάθι του παράνομου αυτού πάθους. Και το τελευταίο εικοσιτετράωρο της ζωής της, τον Απρίλιο του 1941, όταν οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Αθήνα.  

2. Πόσο κράτησε χρονικά η έρευνα που κάνατε πριν ξεκινήσετε το μυθιστόρημα στο οποίο πρωταγωνιστεί η σπουδαία συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα; Και κυρίως τι είδους έρευνα κάνατε;  

Τα πρώτα στοιχεία αλιεύτηκαν το 2010, όταν άρχισα να ερευνώ την περίοδο των αρχών του εικοστού αιώνα για λογαριασμό της «Χορεύτριας του Διαβόλου». Βασικός πυρήνας της έρευνας όμως, στάθηκαν αργότερα οι «Ενθυμήσεις» της Πηνελόπης Δέλτα, τα κείμενα με τα οποία η ίδια ανθολόγησε τη ζωή της. 

3. Κάνοντας την έρευνα σας για την ζωή της Πηνελόπης Δέλτα ανακαλύψατε κάποιο στοιχείο που σας έκανε να σκεφτείτε: πως ναι αυτό πρέπει να το αναδείξω στις σελίδες του βιβλίου μου γιατί είναι κρίμα να μείνει στην αφάνεια.  

Η περίοδος που πέρασε στο σανατόριο του Γκάινφαρν, το 1908. Εκείνες οι εβδομάδες στάθηκαν καθοριστικές, πιστεύω, όχι μόνο ως προς την έκβαση της σχέσης της με τον Δραγούμη, αλλά και για τη μετέπειτα ζωή της. 

4. Ποιο στοιχείο της προσωπικότητας της Πηνελόπης Δέλτας ξεχωρίζετε-θαυμάζετε; Και ποιο από την πορεία της μέσα στον κόσμο της γραφής; 

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

Ιστορία χωρίς όνομα: Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα-Στέφανος Δάνδολος

        Το «Ιστορία χωρίς όνομα» του Στέφανου Δάνδολου είναι ένα βιβλίο στο οποίο ο κρυφός πόθος της αγαπημένης συγγραφέως παιδικών βιβλίων Πηνελόπης Δέλτα για τον Ίωνα Δραγούμη, η ψυχοσύνθεση της καθώς και τα ιστορικά στοιχεία της εποχής της αποτυπώνονται στις σελίδες του με τρόπο απόλυτα βιωματικό και λυρικό κάνοντάς μας να μεταφερθούμε νοερά στο χωροχρόνο της ιστορίας του. 

       Ο συγγραφέας βασισμένος, κατά κύριο λόγο στα ημερολόγια της Πηνελόπης Δέλτα, γράφει μυθιστορηματικά για τον ανεκπλήρωτο έρωτα της με τον σπουδαίο Έλληνα διπλωμάτη Ίων Δραγούμη εστιάζοντας σε δύο ημερομηνίες ορόσημο για την ηρωίδα και την δυνατή, ρομαντική μα και καταστροφική ιστορία του έρωτά τους, αυτές του Ιουνίου του 1908 και του ιστορικού Απριλίου του 1941. Έτσι λοιπόν η πένα του συγγραφέα πετυχαίνει να μας μετακινεί από την μια χρονική στιγμή της αφήγησης του στην άλλη, από τον ένα τόπο στον άλλο, παρουσιάζοντάς μας τις συνθήκες και τα γεγονότα που στιγμάτισαν τη ζωή της και την ακολούθησαν έως το τέλος της.  

   Η Πηνελόπη Δέλτα του 1908 είναι μια παντρεμένη γυναίκα, έχει τρεις κόρες και έχει κάνει δύο απόπειρες αυτοκτονίας καθώς η ψυχή της πονά εξαιτίας του απαγορευμένου και άδοξου έρωτα που βιώνει από το 1905 με τον Ίωνα Δραγούμη. Τον Ιούνιο του 1908 νοσηλεύεται σε Σανατόριο της Βιέννης για να θεραπεύσει την άτιμη ψυχή της και για να  σβήσει από την μνήμη της τον αμαρτωλό έρωτα, όπως επιτακτικά της ζητήθηκε από την οικογένειά της και τον σύζυγος της Στέφανο Δέλτα όταν του φανέρωσε τα αισθήματά της για τον Έλληνα διπλωμάτη. 

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Ο Αρλεκίνος & Το γαϊτανάκι-Ζώρζ Σαρή

  Απόκριες! Όλοι ξεφαντώνουν. Όλοι ντυμένοι μασκαράδες ξεχύνονται στους δρόμους για να συναντήσουν την διασκέδαση και την χαρά του γλεντιού. Όλοι εκτός από τον ήρωα της Ζωρζ Σαρή, τον Αρλεκίνο, που κάθεται καρφωμένος στο παράθυρο του φτωχικού του σπιτιού και παρακολουθεί τους μασκαράδες και τον χορό που έχουν στήσει στην απέναντι πλατεία. Ο ίδιος, αν και θέλει, δεν μπορεί να πάρει μέρος σ’ αυτή την ξέφρενη γιορτή καθώς δεν έχει μια αποκριάτικη στολή... Κι όπως κοιτά τους καρναβαλιστές ένα παραπονιάρικο δάκρυ κυλά από τα μάτια του. 
     Εκείνη την στιγμή μπαίνει στο δωμάτιο η μητέρα του, η οποία όσο κι αν προσπάθησε ο Αρλεκίνος να μην καταλάβει την στεναχώρια του, αμέσως νιώθει την ψυχή του γιου της και προσπαθεί να δώσει μια λύση. Αρπάζοντας τον Αρλεκίνο από το χέρι τρέχουν στην σοφίτα λέγοντάς του:


«Μπορεί να βρούμε σε κάποιο μπαούλο ένα καπέλο... μια μπέρτα... Πρέπει κι εσύ να ντυθείς αποκριάτικα»

     Έχοντας ο Αρλεκίνος στ’αυτιά του αυτή την κουβέντα η ελπίδα θεριεύει! Το ένα μπαούλο ανοίγει μετά το άλλο. Όμως τίποτα δεν υπάρχει που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μασκάρεμα. Κουρέλια. Μόνο πολύχρωμα κουρέλια. Κι η ελπίδα του ένα από αυτά... 
    Η αγάπη και η ευρηματικότητα της μαμάς θα δώσουν την λύση; Θα πάει τελικά ο Αρλεκίνος στο Καρναβάλι; Κι ναι με τί στολή;

     Ένα όμορφο βιβλίο, στο όποιο η απλά γραμμένη ιστορία του, εξυμνεί τον σπουδαίο ρόλο της μητέρας. Η στοργικότητα, η δοτικότητα, η αφοσίωση και η ανιδιοτελής αγάπη της φαίνεται μέσα από την πένα της Ζωρζ Σαρή μα και από τη εξαιρετική εικονογράφηση που την συνοδεύει. Ένα άλλο μήνυμα είναι κι πως από τα απλά πράγματα, όπως τα κουρέλια, έρχεται η ευτυχία, η χαρά, αρκεί βέβαια να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που να σε νοιάζονται...

     Διαβάστε λοιπόν στα παιδιά σας τον «Αρλεκίνο»!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ο Αρλεκίνος
Συγγραφέας: Ζωρζ Σαρή
Εικονογράφος: Νικόλας Ανδρικόπουλος
Εκδ.: ΠΑΤΑΚΗ
Ημερ.Εκδ.: 2001
Σελ.: 32


****

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Η πόλη που δακρύζει-Σοφία Βόικου

     Ατμοσφαιρικό, ανατρεπτικό, μυστηριώδες, γεμάτο εικόνες, μυρωδιές και συναισθήματα είναι «Η πόλη που δακρύζει», το νέο δηλαδή βιβλίο της αγαπημένης συγγραφέως Σοφίας Βόικου! Με φόντο την μαγευτική Βενετία, οι ήρωες σκύβουν στο αυτί των αναγνωστών και τους κάνουν, όχι απλώς ν’ ακούσουν την όμορφη ιστορία τους αλλά να την αισθανθούν με όλες τις αισθήσεις τους κατορθώνοντας να τους μεταφέρουν νοερά στα σοκάκια και στους υγρούς δρόμους της σαγηνευτικής πόλης. 

     Κυρίως κατορθώνουν να τους μεταφέρουν στο βιβλιοπωλείο του σινιόρο Φραντζέσκο και της οχτάχρονης εγγονής του Ιρένε, εκεί  που η πώληση των βιβλίων γίνεται με έναν ιδιαίτερο και αινιγματικό τρόπο: οι αναγνώστες επιλέγουν τα βιβλία όχι από τον τίτλο, τον συγγραφέα και την υπόθεσή του -πώς θα μπορούσαν άλλωστε αφού όλα τα βιβλία είναι πακεταρισμένα με το ίδιο σκληρό χαρτί που δεν επιτρέπει να δει τι κρύβεται μέσα του!- άλλα από την μυρωδιά που αυτά γεννούν στο μυαλό και στη καρδιά του εκάστοτε αναγνώστη και της μικρής πωλήτριάς τους που τους συμβουλεύει για την σωστή επιλογή. Μυρωδιές, όπως βανίλια, σανταλόξυλο, αγριοφράουλα μα και μούχλα, κάπνα και καμένη σάρκα αναδίδουν τα βιβλία του βιβλιοπωλείου Libreria Mystico και προσκαλούν όσους το επισκέπτονται να διαλέξουν το ανάγνωσμα που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία τους.     
     Απέναντι από το βιβλιοπωλείο βρίσκεται το εργαστήρι του Πάμπλο, που με την τέχνη του προσφέρει στους καρναβαλιστές την δυνατότητα να κρυφτούν πίσω από τις υπέροχες μάσκες που φτιάχνει και να ζήσουν το κέφι του Καρναβαλιού, καθώς και ο φούρνος της πληγωμένης Ρομπέρτα που οι μυρωδιές των εδεσμάτων της τυλίγουν την γειτονιά και σκεπάζουν την δική της δύσκολη καθημερινότητα. Αυτοί οι δύο άνθρωποι, ο Πάμπλο και η Ρομπέρτα, προσπαθούν να δώσουν στην μικρή Ιρένε αυτά που η ζωή αλλά και ο αυστηρός, πληγωμένος από το παρελθόν παππούς της της στερούν. Η Ρομπέρτα της δίνει το ζεστό φαγητό, το μητρικό χάδι, που τόσο έχει στερηθεί μιας και οι γονείς της, η Ελιζαμπέτα και ο Ρωμανός, δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά ένα πορτρέτο κρεμασμένο στο τζάκι του ξεπεσμένου πλέον παλάτσο που κατοικεί με τον σινιόρ Φραντζέσκο, ενώ ο Πάμπλο της μαθαίνει κρυφά τα πρώτα της γράμματα, που ο παππούς της πεισματικά της τα στερεί καθώς όπως αναφέρεται στην σελίδα 139 πιστεύει πως: Αν άφηνε την Ιρένε να μαγευτεί από τον κόσμο των βιβλίων, από τις ιδέες που κουβαλούσαν, από τα συναισθήματα που δημιουργούσαν, θα της χάριζε μια ζωή μέσα στην αμφιβολία και στην αμφισβήτηση. Θα ήταν υποχρεωμένη να ζει σε μια διαρκή μάχη με τον κόσμο και με τον ίδιο της τον εαυτό. Όσο πιο πολύ ερχόταν σε επαφή με νέες ιδέες, όσο περισσότερα πράγματα γνώριζε, όσο κατακτούσε το άγνωστο για να της γίνει γνωστό, τόσο πιο δυστυχισμένη θα αισθανόταν.

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Η ανατροπή-Νικος Θέμελης

   Με τον εύστοχο και απόλυτα αντιπροσωπευτικό τίτλο «Ανατροπή», το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας του Νίκου Θέμελη, καταπιάνεται με την πορεία των κεντρικών ηρώων του στα ανατρεπτικά, σε κοινωνικό και ιστορικό επίπεδο, χρόνια των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα και των αρχών του 21ου της Ευρώπης και της Νότιας Ρωσίας, όπου και άνθισε το ελληνικό στοιχείο. 
     Κι ενώ στην «Αναζήτηση», στο πρώτο βιβλίο της σειράς, οι ήρωες και η ιστορία τους παρουσιάζονταν μέσα από τις αφηγήσεις έξι διαφορετικών ατόμων, στο δεύτερο, η αφήγηση αλλάζει και μας κάνει να ζούμε μαζί (τριτοπρόσωπη αφήγηση) με τους νέους ήρωες τις πολλές ανατροπές που βίωσαν στα ταραγμένα και ριζοσπαστικά χρόνια της Βιομηχανικής επανάστασης, της παρακμής και ανατροπής της Οθωμανικής και Τσαρικής αυτοκρατορίας καθώς και του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου. 

     Ο Θωμάς και η Ελένη, οι δύο κεντρικοί ήρωες, ήρωες που κλείνοντας την Αναζήτηση νόμιζα πως τους άφησα εκεί και πως στην Ανατροπή θα συναντήσω άλλα πρόσωπα τα οποία θα προχωρούσαν μπροστά στο χρόνο μεταφέροντάς με σε διαφορετική-μεταγενέστερη χρονική και ιστορική στιγμή, έρχονται στο επίκεντρο και μέσα από την πορεία τους μας μιλούν για τα γεγονότα στο λυκαυγές του 20ου αιώνα έχοντας στο κάδρο αυτή την φορά την Ευρώπη και την Οδησσό του ελληνισμού. Έτσι ο συγγραφέας δίνει στον Θωμά, στον πατέρα του Νικόλα της Αναζήτησης, που η φυγή του είχε στιγματίσει τόσο τον γιο του, την σκυτάλη ταξιδεύοντάς μας στα μονοπάτια του έρωτά του  με την δυναμική Ελένη, στις επαναστατικές ενέργειες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, καθώς και στην ελληνική αστική παροικία της Οδησσού που με την Ρωσική επανάσταση βιώνει κι εκείνη τις συνέπειές της. 
      Η Ελένη και ο Θωμάς κλέβονται και αφήνουν πίσω στα Σιάτιστα τον οργισμένο πατέρα της και συνέταιρο του Θωμά, Βαγγέλη, καθώς και την σύζυγο και τα τρία παιδιά του Θωμά και αρχίζουν το δικό τους ξέχωρο ταξίδι στη ζωή. Φτιάχνουν την δική τους οικογένεια. Ο Θωμάς γίνεται μεγάλος έμπορος στην Οδησσό, γεύεται τον έρωτα, την άνοδο και τον πόνο της απώλειας. Κι όλα αυτά έχοντας στην σκέψη και στην καρδιά του τον γιο του Νικόλα... 

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Η Ομάδα Λόγου συζητά με την συγγραφέα Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη!



    Αυτή την φορά οι ΒιβλιοΑναφορες αναρτούν μια συνέντευξη που διαφέρει από όλες όσες μέχρι τώρα έχουν φιλοξενήσει: Η αγαπημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη απαντά στο ερωτηματολόγιο, όχι των ΒιβλιοΑναφορών αλλά της ''Ομάδας Λόγου'' της Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Πολιτιστικού Συλλόγου Εξαμιλών! Για εμάς στην Βιβλιοθήκη η κυρία Τσορώνη είναι από τις αγαπημένες μας και ξεχωριστές συγγραφείς ενώ τα βιβλία της, τα οποία κοσμούν τα ράφια της Δανειστικής μας Βιβλιοθήκης, έχουν αγαπηθεί και επιλεχθεί για ανάγνωση από όλο και περισσότερους αναγνώστες!
      Έχοντας για φόντο την μαγεία των Χριστουγέννων, διαβάζοντας την ακόλουθη συνέντευξη, για την οποία εγώ καθώς και η Ρούλα Δρίτσουλα, η Κατερίνα Τσουκάτου και η Αφροδίτη Δρίτσουλα, ευχαριστούμε θερμά τη συγγραφέα που, παρόλο τις χριστουγεννιάτικες υποχρεώσεις της, διέθεσε τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί, θα έρθετε λίγο πιο κοντά στο έργο και την προσωπικότητά της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη
Διαβάστε την λοιπόν!


Δ.Κ: Στον «Αϊ-Βασίλη με ουρά», το κλασικό παραμύθι «Τα 3 γουρουνάκια» σας έδωσε το έναυσμα, ώστε να περάσετε στους μικρούς σας αναγνώστες ένα σπουδαίο μήνυμα, αυτό της Προσφοράς. Με ποιο άλλο κλασικό παραμύθι θα θέλατε να ασχοληθείτε σε κάποια από τα επόμενα βιβλία σας ώστε να περάσετε ένα νέο μήνυμα; Και ποιο μήνυμα θα ήταν αυτό;

Μόλις τελείωσα μια ιστορία βασισμένη σε έναν μύθο του Αισώπου που, ωστόσο, δε μου επιτρέπεται να αποκαλύψω τον τίτλο. Έχω διαφοροποιήσει έτσι την υπόθεση, ώστε αβίαστα να βγαίνει το μήνυμα ότι, όταν υπάρχουν δύο ακραίες θέσεις, η αλήθεια βρίσκεται πάντοτε στη μέση.  Ο αναγνώστης θα αντιληφθεί και άλλες προεκτάσεις που δίνω εγώ, αλλά καλύτερα να περιμένουμε στα τέλη της άνοιξης την κυκλοφορία του βιβλίου.

Α.Δ: Τα παιδικά βιβλία σας έχουν συνήθως ήρωες ζωάκια! Θεωρείτε ότι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε στα παιδιά γίνονται πιο κατανοητά μέσω των ζώων και γι' αυτό τα χρησιμοποιείτε;

Οι ήρωες στα περισσότερα από τα εβδομήντα βιβλία που έχω γράψει είναι, πράγματι, ζώα. Και αυτό οφείλεται σε συνειδητή επιλογή, όχι μόνο γιατί τα ζώα αρέσουν στα μικρά, αλλά και επειδή εκτιμώ πως μέσα από τα καμώματα και τα σουσούμια τετράποδων και φτερωτών φίλων μας μπορώ, σε ανώδυνα για τα παιδιά περιβάλλοντα, να προβάλω αρκετές από τις πανανθρώπινες αξίες, τις αδυναμίες ή το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, αλλά και σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα.

Α.Δ: Αλήθεια με τι κριτήρια επιλέγετε κάθε φορά το ζωάκι ήρωά σας; Προσπαθείτε να κάνετε τα "παρεξηγημένα "ζωάκια, όπως ο λύκος στο τελευταίο σας βιβλίο, πιο αγαπητά;

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Το δικό μου top βιβλίων για το 2017!

         Η χρονιά φεύγει σιγά σιγά, κι όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, μια ανασκόπηση επιβάλλεται. Ως βιβλιοφιλικό blog, η ανασκόπηση μου δεν θα μπορούσε να μην εστιάσει στις αναγνωστικές μου και μόνο(!) επιλογές για το 2017! Άλλωστε μέσα στη χρονιά, το βιβλίο, για άλλη μια φορά, είχε την  δική του ξεχωριστή θέση στην ζωή μου -αν και για να είμαι ειλικρινής θα ήθελα να του αφιερώσω κι άλλο χρόνο- μιας και μαζί του κατάφερα να αισθανθώ, να βιώσω,να ταξιδέψω νοερά σε μέρη και εποχές εγκλωβισμένες στο παρελθόν! 
      Έτσι η λίστα με τα top αναγνώσματά μου για το 2017 είναι εδώ και είναι η ακόλουθη: 


1. Ιστορικό Μυθιστόρημα: Ιδιαίτερη αδυναμία! Τρεις υπέροχες επιλογές: «Πορφυρό ποτάμι» της Σόφης Θεοδωρίδου, «Οι δρόμοι της καταιγίδας #1 Θυσία» της Άννας Γαλανού και το «Κάποτε στη Σαλονίκη» της Μεταξίας Κράλλη

2. Η γραφή της Πασχαλίας Τραυλού γι’άλλη μια φορά με ταξίδεψε με δύο εξαιρετικά βιβλία γι’ αυτή την χρονιά: «Κλειδωμένο συρτάρι» και το «Ήθελα μόνο ένα αντίο»

3. «Οι Μαγεμένες» της Μαίρης Κόντζογλου και το «Όταν έφυγαν τ’άγάλματα» της Αγγελικής Δαρλάση (εφηβική λογοτεχνία) στις σελίδες των οποίων τα αγάλματα, η πολιτιστική μας κληρονομιά και η Ιστορία πρωταγωνιστούν και συγκινούν! 

4. «Σάσενκα» του Simon Montefiore και «Το αγόρι με την ριγέ πιτζάμα» του John Boyne και τα δυο μου πέρασαν το ζοφερό κλίμα των απολυταρχικών καθεστώτων καθώς και του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. 

5.  «Λίγες και μία νύχτες» του αγαπημένου λογοτέχνη Ισίδωρου Ζουργού! Για άλλη μια φορά με ταξίδεψε στην Λογοτεχνία!

6. Η αστυνομική σειρά βιβλίων του Larsson: «Το κορίτσι με το τατουάζ»Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά και Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας . Δεν είμαι fan της αστυνομικής λογοτεχνίας κι όμως με καθήλωσαν! Λάτρεψα την ηρωίδα τους!  

7. Και το παιδικό, κι όχι μόνο(!), βιβλίο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου «Το Γιατί των παιδιών φέρνει την Ελπίδα»
****



     Αυτή είναι για εμένα η λίστα με τα καλύτερα βιβλία, από το σύνολο όσων έχω διαβάσει, για το 2017! Η δικιά σας ποια είναι; 

     Καλές γιορτές σ’ όλους! Το 2018 να φέρει στον κόσμο ειρήνη και ευημερία. Και σε όλους εμάς τους βιβλιόφιλους πολλά, πολλά βιβλία!

Σημείωση: Πατώντας στο τίτλο μεταφέρεστε στον αντίστοιχο σχολιασμό μου.


Καλή Χρονιά!


Δήμητρα Κωλέτη