Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Αγγέλικα η μαντενούτα-Ελένη Κεκροπούλου

     Ολοκληρώνοντας το «Σαν τα κυνηγημένα αγρίμια» της Ελένης Κεκροπούλου είχα δηλώσει στον εαυτό μου πως επιβάλλεται να διαβάσω και τα υπόλοιπα βιβλία της συγγραφέως καθώς η γραφή της με είχε κερδίσει τόσο πολύ με την εγκυρότητά της απ’ την μία και τον λυρισμό της απ’ την άλλη, που δεν μπορούσα να αρκεστώ στην ανάγνωση μόνο ενός βιβλίου της. 
     Έτσι σειρά για ανάγνωση είχε η «Αγγέλικα η μαντενούτα», ένα βιβλίο που  εκδόθηκε το 2009 και στο οποίο η μυθιστορηματική αφήγηση της ζωής της μητέρας του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, με καθήλωσε και με κάνει να το τοποθετήσω στην λίστα των αγαπημένων πλέον αναγνωσμάτων καθώς και την συγγραφέα του στους αγαπημένους, για εμένα, συγγραφείς! 

  Στις σελίδες του «Αγγέλικα η μαντενούτα» λοιπόν η Ελένη Κεκροπούλου μετά από δωδεκάχρονη και ενδελεχή έρευνα αποτυπώνει την πονεμένη και δύσκολη ιστορία της Αγγέλικας Νίκλη, της Αγγέλικας της μαντενούτας.....
     Ο πατέρας της Αγγέλικας, ένας πάμφτωχος Μωραΐτης, στα δεκατρία της, πουλά την κόρη του στον Κόντε Νικόλαο Σαλαμόν.  Ο άρχοντας του ταμπάκου την βάζει στο σπίτι του ως δούλα και μέσα σε διάστημα μόλις ενός μήνα δεν διστάζει να φανερώσει τις πραγματικές του προθέσεις, να την μετατρέψει δηλαδή σε μαντενούτα, σε παλλακίδα. 
     Η δεκατριάχρονη Αγγέλικα γίνεται το ερωτικό παιχνίδι του εξηντάχρονου Κόντε, ο οποίος την ερωτεύεται και την σπιτώνει στο αρχοντικό του, όπου και θα του φέρει στον κόσμο γιους που η κοινωνία θα τους αποκαλεί για χρόνια μούλους. Το πρώτο από αυτά είναι ο Διονύσιος Σολωμός.... ακολουθεί ο Δημήτριος..... λίγα χρόνια μετά ο Κόντε πεθαίνει. Μια μέρα πριν πεθάνει στεφανώνεται την μαντενούτα, η οποία διαπιστώνει πως είναι για άλλη μια φορά έγκυος....
     Μετά τον θάνατο του Κόντε η κηδεμονία του οχτάχρονου Νιόνιου και του μικρότερου αδερφού του Δημήτρη περνά στα χέρια των επιτρόπων, οι οποίοι για δικό τους και μόνο οικονομικό όφελος, πείθουν την Αγγέλικα να μην αποκαλύψει πως το παιδί που έρχεται είναι ένα ακόμη τέκνο του εκλιπόντος και να απομακρυνθεί από τις ζωές των δυο παιδιών της....
     Τα χρόνια περνούν... Κι ενώ ο τρυφερός Νιόνιος που πάντα αποζητούσε το χάδι της μάνας, που οι φιλάργυρες ενέργειες των επιτρόπων τόσο άκαρδα του το στέρησαν, μεταβάλλεται στον Διονύσιο Σολωμό των επαναστατημένων Ελλήνων και ο Δημήτριος σε μια εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα του Τζάντε, ο Ιωάννης, ο τρίτος γιος του Κόντε μαθαίνει την αληθινή του καταγωγή και αρχίζει τον δικαστικό του αγώνα για να πάρει πίσω το όνομα και την περιουσία που δικαιούται.
      Τα τρία αδέρφια έρχονται σε ρήξη και στις δίκες που θα ακολουθήσουν η Αγγέλικα θα βρεθεί στη μέση όπου θα υπερασπιστεί με άδολο τρόπο το δίκιο και θα φωτίσει άγνωστες πτυχές της ιστορίας της μαντενούτας.....

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Συζητώντας με την συγγραφέα Τζένη Μανάκη!

     Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου η συγγραφέας Τζένη Μανάκη απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, «Την σκιά της αμφιβολίας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ
     Την ευχαριστώ θερμά που διέθεσε στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της για να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη.
     Διαβάστε την λοιπόν.... και ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της Τζένης Μανάκη!  

1. Το νέο σας πόνημα, το «Η σκιά της αμφιβολίας», κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Πρόκειται για μία πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενός άντρα και μιας γυναίκας που κάποτε αγαπήθηκαν- με τον τρόπο του ο καθένας. Αυτός ο έρωτας είναι ο πυρήνας της μυθοπλασίας και η αφορμή που πήρα να αναλύσω, με συχνές καταβυθίσεις στον ψυχικό τους κόσμο, χωρίς αυτό να είναι αυτοσκοπός, τα σημαντικά της ζωής και των συναισθημάτων τους, ώστε να έχει ο αναγνώστης την απολαυστική αγωνία της δράσης και της εξέλιξης των γεγονότων, που διατρέχουν κάποιες δεκαετίες, 
Προσπάθησα να εστιάσω στη συνείδηση των ηρώων, στα συναισθήματα και τον ρυθμό των αναμνήσεών τους, στις ενδόμυχες σκέψεις και στην προσωπική τους ενδοσκόπηση, μέσα από την παράθεση των βιωματικών τους εμπειριών, με μία εξουθενωτική προσέγγιση σε κάποια σημεία της αφήγησης. Να φέρω προ οφθαλμών των αναγνωστών τις μεταλλάξεις  των προσωπικοτήτων τους, και τα προσωπεία που έχουν ''ενδυθεί'' για να αντιμετωπίσουν τις  καταστάσεις που έχει επιφέρει ο χρόνος, το ανθρώπινο περιβάλλον, οι κοινωνικοί  και εργασιακοί καταναγκασμοί, οι προσωπικές εμμονές, οι αμφιβολίες για το σωστό ή το λάθος.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Οι μάσκες. Αυτές που όλοι σχεδόν οι άνθρωποι  φέρουν σε συνάρτηση με το κάθε πρόσωπο ή κατάσταση που καλούνται να αντιμετωπίσουν. Ακούγεται κάπως Πιραντελικό, αν και δεν ήταν πρώτος ο Πιραντέλο που μίλησε για την πολλαπλότητα  των προσώπων κάθε ανθρώπου. Λοιπόν, αυτό το θέμα με απασχολεί χρόνια και ήθελα να το εκφράσω μέσα από έναν μύθο,  σαγηνευτικό για τον αναγνώστη. Αλλά και για προσωπική κατανάλωση. Να αντιληφθώ σε βάθος αυτή την ''αναγκαιότητα'' των μεταλλάξεων σε σχέση με συναισθήματα και γεγονότα.  Ίσως ακούγεται βαρύγδουπο, γιατί πιστεύω, ότι  όλα αυτά περισσότερο υποφώσκουν, για τον προσεκτικό αναγνώστη, καθώς προχωρά ή δράση,  μ’ ένα κείμενο που κυλάει.  

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Και ποιος σας ''ταλαιπώρησε'', είτε ψυχολογικά, αφού απείχε πολύ από τον δικό σας ψυχισμό, είτε τεχνικά, να τον αποτυπώσετε στο χαρτί;

Τους αγαπώ σχεδόν όλους. Είναι σαν να έζησα μαζί τους όλο το χρονικό διάστημα   που έγραφα το βιβλίο μέχρι το τέλος του, κι ας τους κατέκρινα για ορισμένες συμπεριφορές τους. Από τους δύο κεντρικούς θα έλεγα ότι προτιμώ τον Γιάννο. Είμαι κάπως περισσότερο κοντά του από άποψη ενδιαφερόντων. Με ''ταλαιπώρησε'' ψυχικά η Ειρήνη με την εμμονή στις εμμονές της και με την αγωνία να προσεγγίσω τις αντιδράσεις ενός εξαρτημένου ατόμου.
   
4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί ήρωες του νέου βιβλίου σας, θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Να δίνουμε μεγαλύτερο χώρο στην αγάπη. Να ζούμε για τον εαυτό μας και για τους αγαπημένους μας  και όχι για τις κοινωνικές συμβάσεις.  Να έχουμε το θάρρος να φεύγουμε από τις ''τοξικές'' σχέσεις, να προχωρούμε με όσο γίνεται λιγότερες αμφιβολίες σ’ αυτήν την υπέροχα ''άθλια'' ζωή!

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Τραγούδι δίχως λόγια-Φανή Πανταζή

     Η Στεφανία μεγαλώνει με την μητέρα και τον αδερφό της Δημήτρη μέσα σε ένα κλίμα γεμάτο αγάπη και τρυφερότητα, που το μόνο που το επισκιάζει είναι το αίσθημα εγκατάλειψης από την φευγάτη συμπεριφορά χρόνων του πατέρα της. Μεγαλώνει και γίνεται ένα ευγενικό, συγκαταβατικό και γεμάτο όνειρα για το μέλλον της παιδί. Το βασικό από αυτά τα όνειρα, είναι να γίνει τραγουδίστρια. Και θα γίνει χάρις το πείσμα, την στήριξη της οικογένειάς της, την βοήθεια του δασκάλου μουσικής Στέλιου Ιακώβου αλλά κυρίως του σπάνιου ταλέντου της. 
     Στα δεκαοχτώ της θα πείσει με την δύναμη της λυρικής της φωνής τον μεγαλοσυνθέτη της εποχής Παξινό και θα βγάλει την πρώτη της δισκογραφική δουλειά, η οποία θα την καθιερώσει στο χώρο της μουσικής. Συναυλιακοί χώροι και ραδιοφωνικά κύματα φιλοξενούν με χαρά την ντελικάτη φωνή της πρωτοεμφνιζόμενης τραγουδίστριας Στεφανίας Βεργέτης. διθυραμβικές κριτικές γράφονται για το άστρο της. 
       Τα πρώτα της βήματα στο χώρο θα συνοδευτούν φυσικά και από τον Έρωτα. Στο πρόσωπο του στιχουργού Μάριου Ληναίου, η Στεφανία θα δει αυτό που πάντα ζητά μια νεαρή γυναίκα, έναν έρωτα που να της ξυπνήσει τις επιθυμίες του κορμιού και να της πλημμυρίσει την καρδιά με τρυφερά αισθήματα αγάπης. Ο Μάριος, αφού ξεπεράσει τις αρχικές του επιφυλάξεις καθώς την περνά δεκαπέντε σχεδόν χρόνια, κάνει σχέση μαζί της και ζουν την απόλυτη ευτυχία. Μέσα σε σύντομο σχετικά διάστημα παντρεύονται και δημιουργούν την  οικογένειά τους. 
     Όλα κυλούν αρμονικά: η καριέρα της Στεφανίας είναι στο απόγειο της, η σχέση της με τον Μάριο πάντα δυνατή ενώ η κόρη που έχει αποκτήσει είναι εκεί και της χαρίζει ζεστασιά με το κάθε χαμόγελό της. 
     Όλα αυτά όμως μέχρι τη στιγμή που το σπυρί της απληστίας και της ζήλιας που έτρεφε μέσα της για κάθε ανταγωνίστριά της θα σπάσει και θα μολύνει την ψυχική της ισορροπία και τους οικείους της. 
     Τα κεκτημένα της Στεφανίας σιγά σιγά θα χαθούν.... Οι ισορροπίες θα διασαλευτούν ... Η ζήλια για την κάθε νέα τραγουδίστρια που βγαίνει στο μουσικό στερέωμα και η απληστία να κατέχει εκείνη πάντα την κορυφή στον επαγγελματικό της χώρο θα πάρουν τα ηνία στη ζωή της.... και θα την οδηγήσουν σε κακοτράχαλα μονοπάτια, μονοπάτια που θα τσακίσουν το σώμα και κυρίως την ψυχή της.... 

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Άγριες θάλασσες-Τέσυ Μπάιλα

    Οι «Άγριες θάλασσες» της αγαπημένης συγγραφέως Τέσυ Μπάιλα περνούν μέσα από τα άγρια κύματα της Ιστορίας και μας σαγηνεύουν με το σαρωτικό λίκνισμα τους. περνούν μέσα από τα αιγαιοπελαγίτικα νερά αναβλύζοντας μόρια περηφάνιας και αρχοντιάς για τον λαό μας, μόρια που ‘’δροσίζουν’’ την ψυχή μας!
     Στο εν λόγω βιβλίο η πένα της συγγραφέως καταπιάνεται, όπως αναφέρει στον πρόλογο της, στην αποτύπωση της ζωής και της πορείας ενός ανώνυμου ήρωα, του Σαμιώτη καπετάνιου Μιλτιάδη Χούμα, ενός ήρωα που δεν ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας της συγγραφέως αλλά υπήρξε πρόσωπο υπαρκτό!

     Ο Μιλτιάδης από τους πρώτους κιόλας μήνες της Κατοχής δίνει στην υπηρεσία της αντιστασιακής οργάνωσης ΜΙ 9, η οποία έκανε αποστολές με σκοπό την απομάκρυνση εγκλωβισμένων συμμάχων από την κατεχόμενη Ελλάδα με προορισμό την Αίγυπτο και την συνέχιση του αγώνα εκεί, το καΐκι του. Ο κάπτεν Μίλτος, ο περήφανος, ο δωρικός και ατρόμητος κάπτεν Μίλτος, κερδίζει την εμπιστοσύνη του ιδρυτή της οργάνωσης, του Μάικλ Πάρης, από την πρώτη κιόλας αποστολή. Από τότε σε κάθε ριψοκίνδυνη επιχείρηση ο Πάρης θα καλεί τον Σαμιώτη καπετάνιο και εκείνος με τη σειρά του θα ανταποκρίνεται με το αίσθημα του χρέους προς την πατρίδα και την ελευθερία της να κατακλύζει κάθε ικμάδα της ψυχής του. 
     Οι επιχειρήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. ανάμεσα σ’ αυτές η απομάκρυνση του μοναδικού επιζώντα από το βυθισμένο υποβρύχιο Περσεύς, του Τζόν Κειπς, ο οποίος για δεκαοχτώ ολόκληρους μήνες παρέμενε εγκλωβισμένος στο νησί της Κεφαλονιάς, στο νησί των αλτρουιστών κατοίκων του (πραγματικά γεγονότα).
     Και κάπου εκεί φυσικά και ο έρωτας.... Ο έρωτας που τον κράτησε όρθιο στην λαγουδέρα να πολεμά την δίνη των εποχών ώστε να συμβάλλει κι αυτός από το δικό του μετερίζι στην διαμόρφωση της Ιστορίας, όπως τόσοι και τόσοι ανώνυμοι λησμονημένοι ήρωες της....

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Συζητώντας με την συγγραφέα Κλαίρη Θεοδώρου!

    Η Κλαίρη Θεοδώρου, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της πονήματος, απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας παρουσιάζει την «Αποικία της λήθης», η οποία και κυκλοφορεί ήδη από τις 6 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
   Την ευχαριστώ θερμά για την παραχώρηση της παρούσας συνέντευξης, η οποία και φυσικά αποτελεί μεγάλη τιμή για το blog και για εμένα προσωπικά.
      Απολαύστε την…. και γνωρίστε λίγο παραπάνω την άνθρωπο και συγγραφέα Κλαίρη Θεοδώρου!

1. Από τις 6 Οκτωβρίου το νέο σας πόνημα,  «Η αποικία της λήθης», απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο. 

Στο επίκεντρο του βιβλίου «Η Αποικία της Λήθης» βρίσκεται το Ψυχιατρείο της Λέρου ή αλλιώς η «Αποικία Ψυχοπαθών Λέρου», όπως ήταν η ονομασία του Θεραπευτηρίου κατά την ίδρυσή του, καθώς και η κοινή πρακτική που υπήρχε να καταλήγουν εκεί άνθρωποι ξεχασμένοι από τους πάντες, άτομα που δεν αντιμετώπιζαν κανένα ψυχιατρικό πρόβλημα, αλλά που ήταν απλά ανεπιθύμητα στην ίδια την οικογένειά τους. Επρόκειτο για απόκληρους, κοινωνικά στιγματισμένους – κλέφτες, επιληπτικούς, βαριά σωματικά ανάπηρους – που η ντροπή που προκαλούσαν στις οικογένειες του ήταν τέτοια, που επέβαλε την αποπομπή τους όσο πιο μακριά γινόταν, κάπου που να μη τους έβρισκε ποτέ κανείς, στη Λέρο. Παράλληλα το βιβλίο πραγματεύεται την ιστορία μιας οικογένειας από τη Ρόδο, που η μοίρα και το ριζικό της εμπλέκεται με τον μελανό κόσμο της «Αποικίας».  Βαριά οικογενειακά μυστικά και ανίερα ερωτικά πάθη καθιστούν τη σχέση της Έλλης, της πρωταγωνίστριας του βιβλίου, με τον πατέρα της εξαιρετικά δυσλειτουργική. Μετά το θάνατο του δεύτερου ξεκινά λοιπόν για την Έλλη ένα ταξίδι αναζήτησης: της αλήθειας και της πραγματικής οικογενειακής της ιστορίας. Γιατί μονάχα γνωρίζοντας το παρελθόν, μπορεί να σταθεί στα πόδια της στο παρόν και να σχεδιάσει το μέλλον.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Συνδυασμός δύο ερεθισμάτων με οδήγησαν στη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Αρχικά μια παλιά, ασπρόμαυρη, γαμήλια φωτογραφία, που τυχαία ανακάλυψα, καθώς ήταν εσκεμμένα καταχωνιασμένη σε κάποια ντουλάπα στο πατρικό σπίτι του παππού μου στο χωριό. Στη φωτογραφία αυτή απεικονιζόταν ένα νιόπαντρο νεαρό ζευγάρι – η αδερφή του παππού μου νύφη, προφανώς μαζί με τον σύζυγό της –  σε μία από αυτές τις κλασσικές γαμήλιες πόζες μιας άλλης εποχής. Η γυναίκα, πανέμορφη και λαμπερή μέσα στο κατάλευκό της νυφικό χαμογελούσε ευτυχισμένη στο φακό κρεμασμένη από το μπράτσο του άντρα. Του γαμπρού η μορφή όμως ήταν εξαφανισμένη, αφού είχε καλυφθεί  όλη, μουτζουρωμένη με μαύρο ανεξίτηλο μελάνι. Ακόμα θυμάμαι πως είχα ανατριχιάσει, όταν είχα πρωτοδεί αυτήν τη φωτογραφία. Ποιο μίσος θα μπορούσε να σπρώξει έναν άνθρωπο να προβεί σε μια τέτοια κίνηση, να θελήσει τόσο πολύ να εξαφανίσει κάποιον από προσώπου γης, ώστε να νιώσει την ανάγκη να τον εξαλείψει δια παντός ακόμα και από μια γαμήλια φωτογραφία; Το δεύτερο ερέθισμα ήταν μια από τις πολλές επισκέψεις μου στη Λέρο – αυτήν τη φορά για περισσότερο χρονικό διάστημα απ’ ότι τις προηγούμενες – κατά την οποία είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με κόσμο και να γοητευτώ εκ νέου από την απίστευτη ιστορία και την ενέργεια του συγκεκριμένου τόπου και κυρίως του Κρατικού Θεραπευτηρίου Λέρου. Έτσι άρχισα να πλάθω μέσα μου το σενάριο, την ιστορία του βιβλίου αυτού συνθέτοντας αναδυόμενες μνήμες, βιώματα και πλαστές επινοήσεις και εντάσσοντάς τα, μετά την επίσκεψή μου αυτή στη Λέρο στο κατάλληλο, κατά τη γνώμη μου, σκηνικό.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Και ποιος σας ‘’ταλαιπώρησε’’, είτε ψυχολογικά, αφού απείχε πολύ από τον δικό σας ψυχισμό, είτε τεχνικά, να τον αποτυπώσετε στο χαρτί;

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Η σύγκρια-Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη

     «Η σύγκρια» της Γιολάντας Τσορώνης-Γεωργιάδη είναι ένα βιβλίο που το πρώτο στοιχείο που μου τράβηξε το ενδιαφέρον ήταν ο τίτλος του, ένας τίτλος που η λέξη σύγκρια και η σημασία της ήταν τελείως άγνωστη για εμέναπροχωρώντας στην ανάγνωση της υπόθεσης του οπισθόφυλλου και διαπιστώνοντας πως η θεματολογία του πατά σε ένα άγνωστο ηθογραφικό στοιχείο της μανιάτικης κοινωνίας, η επιθυμία μου να διαβάσω το εν λόγω βιβλίο εντάθηκε αυτοστιγμεί. 
   Ανοίγοντας και διαβάζοντας τις πρώτες περιγραφές που αναφέρονται στη γη της Μάνης, στη γη που η πέτρα, τα στοιχεία της φύσης και η περηφάνια-αρχοντιά την περικλείουν, με μαγνήτισαν και με μετέφεραν στο χώρο και στον χρόνο που οι ήρωες τοποθετούνται στο χαρτί από τη συγγραφέα.

     Στην Μέσα Μάνη των τελευταίων χρόνων του 19ου αιώνα οι κοινωνικές τάξεις διαμορφώνονται με βάση τα πόσα αγόρια έχει η κάθε οικογένεια. Τα ‘’ντουφέκια’’, όπως τα αποκαλούν, είναι αυτά που δίνουν κύρος σε κάθε πατριά καθώς τα ‘’ντουφέκια’’, και όχι τα ‘’φυληκά’’,  θα την υπερασπιστούν από τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς κινδύνους που τυχόν αντιμετωπίσει. Η τεκνοποίηση λοιπόν και δη αρσενικών είναι κατά κάποιον τρόπο ιερή αποστολή στις πατριαρχικές κοινωνίες της Μάνης. 
     Έτσι όταν η Χρύσα, η νύφη του προύχοντα Σκυλόγγονου, μετά από τέσσερα χρόνια ευτυχισμένου γάμου με τον Περγαντή δεν έχει τεκνοποιήσει ακόμη, οι φόβοι των γονιών του άντρα της πως η γενιά τους θα σβήσει εδώ όλο και αυξάνονται... Τότε, η πεθερά της Χρύσας, η Στράταινα, θα δώσει την λύση, η οποία δεν είναι άλλη από την αναβίωση του άγραφου νόμου της σύγκριας (συν+κυρία,  οι δυο κυρίες του σπιτιού.), σύμφωνα με τον οποίο μια νέα κοπέλα επιλέγεται για να αναλάβει αυτή να φέρει στον κόσμο ‘’ντουφέκια’’.
     Η Στράταινα επιλέγει μαζί με την Χρύσα για σύγκρια του Περγαντή την Αμπελία, ένα δεκαεφτάχρονο όμορφο κορίτσι που ανήκει στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Η Αμπελία θα μπει στο σπίτι της Χρύσας, και όσο κι αν φαίνεται παράταιρο στις μέρες μας, οι δυο γυναίκες θα συμβιώσουν αρμονικά καθώς η Χρύσα έχει συμβάλει με την στάση της στο να έρθει η σύγκρια στο σπιτικό της μιας και όπως κάθε γυναίκα της Μέσα Μάνης κατανοεί την επιτακτική ανάγκη των μανιατών για τεκνοποίηση.... Στο σπίτι του Περγαντή θα φωλιάσει η χαρά του ερχομού, η ανιδιοτελή αγάπη, ο πόνος του αποχωρισμού....

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Α μπε μπα μπλομ-M.J.Arlidge

        Α μπε μπα μπλομ και το παιχνίδι ξεκινά. μόνο που αυτό το παιχνίδι διαφέρει κατά πολύ από το παιχνίδι των παιδικών μας χρόνωνεδώ πρωταγωνιστεί ένα ζευγάρι απαχθέντων ατόμων, ένα όπλο με μία μόνο σφαίρα και η επιλογή που η κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος τούς θέτει: θα  σκοτώσεις για την ελευθερία σου ή θα σκοτωθείς για την ελευθερία του άλλου; 
       Η επιθεωρήτρια Έλεν Γκρέις και η ομάδα της, όταν το πρώτο θύμα αυτού του καλοσχεδιασμένου και σατανικού σχεδίου αφήνεται ελεύθερο, καλείται να ανακαλύψει τον εγκέφαλο της παρανοϊκής αυτής ιστορίας. Η Έλεν, που είναι μια εσωστρεφής γυναίκα αλλά άψογη επαγγελματίας, πέφτει με τα μούτρα σ’αυτή την αινιγματική υπόθεση ώστε να ανακαλύψει την γυναίκα που βάζει στα τσακισμένα από την πείνα  και φυλακισμένα θύματά της το όπλο στα χέρια τους ζητώντας τους να επιλέξουν ανάμεσα στην ελευθερία ή στον θάνατο τους, στην ανθρωπιά ή στο αίσθημα της αυτοσυντήρησής τους..... Το δίλλημα μεγάλο! Θα επιλέξουν να είναι θύματα ή βγαίνοντας από το κολαστήριο τους δολοφόνοι; Ποιο θα υπερνικήσει;
   Όσο όμως τα θύματα απαγωγής, οι νεκροί και οι επιζώντες αυξάνονται τόσο η Έλεν πείθεται πως όλη αυτή η υπόθεση αγγίζει και απευθύνεται τελικά και στην ίδια. Τα στοιχεία που ένα ένα συλλέγει μας δίνουν, από την μία, το παζλ της δύσκολη παιδικής ηλικίας της και μας οδηγούν, από την άλλη, στην λύση και στην εξιχνίαση του μυστηρίου....

     Ένα αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ που με καθήλωσε. Συχνά έπιανα τον εαυτό μου να αναρωτιέται ποια θα ήταν η δική μου αντίδραση και επιλογή αν βρισκόμουν στην θέση των θυμάτων. Το σκηνικό που ο M.J.A Arlidge τοποθετεί τους ήρωες του είναι ανατριχιαστικά παραστατικό. Η πλοκή ήταν πλούσια και ανατρεπτική κάτι που μου κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο. Οι ήρωες είχαν δουλευτεί πάρα πολύ καλά, δεν ήταν επιφανειακά δοσμένοιένιωθες και καταλάβαινες την ψυχοσύνθεσή τους. Ο δολοφόνος δεν δόθηκε έτσι εύκολα παρόλο που άρχισα να εικάζω από κάποια σημεία και μετά ποιος μπορεί να ήταν -και τελικά ήταν αυτός!
       Το «Α μπε μπα μπλομ» είναι ένα καλογραμμένο ευκολοδιάβαστο αστυνομικό θρίλερ που με κράτησε στην ανάγνωσή του από την πρώτη έως την τελευταία του σελίδα!
        Διαβάστε το....!

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Α μπε μπα μπλομ
Συγγραφέας: M.J. Arlidge
Μετάφραση: Σοφία Τάπα
Εκδ.: Διόπτρα
Σελ.: 389







Δήμητρα Κωλέτη

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Το γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ-Kathryn Hughes

     «Το γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, είναι ένα καλογραμμένο κοινωνικό-αισθηματικό βιβλίο που το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον μέχρι και την τελευταία του σελίδα. 
    Η ιστορία του ξεκινά με την τρυφερή ερώτηση της εγγονής προς την γιαγιά της: Πως γνωριστήκατε ο παππούς κι εσύ;, η οποία και δίνει το έναυσμα να ξετυλιχθεί σιγά σιγά το κουβάρι του παρελθόντος. 
     Έτσι, μετά από αυτή την ερώτηση, θα μεταφερθούμε στο 1973 και στην ιστορία της Τίνα Κρεγκ. Η Τίνα, είναι μια εικοσιτετράχρονη παντρεμένη γυναίκα που δέχεται παθητικά την βίαιη συμπεριφορά του αλκοολικού συζύγου της. Ο γάμος της είναι γεμάτος βία, αγωνία και εξευτελισμό. Για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στα έξοδα του νοικοκυριού η Τίνα εργάζεται σε ένα λογιστικό γραφείο και τα Σαββατοκύριακα δίνει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες της στο φιλανθρωπικό κατάστημα της γειτονιάς της κάτι που την γεμίζει ψυχικά. Σε αυτό το κατάστημα θα ανακαλύψει τυχαία στην τσέπη ενός σακακιού, που προσέφερε κάποιος για δωρεά, ένα σφραγισμένο γράμμα, ένα γράμμα που λείπει η σφραγίδα αποστολής και που όλα δείχνουν πως δεν στάλθηκε ποτέ.
    Διαβάζοντάς το θα διαπιστώσει πως πρόκειται για μια επιστολή στην οποία ο συντάκτης της ζητά συγγνώμη από την αγαπημένη του και την διαβεβαιώνει πως θα αναλάβει όλες τις ευθύνες που του αναλογούν.... Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του, η Τίνα νιώθει την ανάγκη να βρει την παραλήπτρια του και να της δώσει επιτέλους το γράμμα. ένα γράμμα που όπως νιώθει η μη ανάγνωσή του έπαιξε μοιραίο ρόλο στην ζωή του συντάκτη και του παραλήπτη του... 
     Ξεκινά να ερευνά κι ενώ φτάνει σε ένα καλό σημείο, η ζωή της θα ανατραπεί για άλλη μια φορά... Ο πόνος της απώλεια θα την παγώσει... Όταν θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια της θα φτάσει στην παραλήπτρια του γράμματος και θα μας προσφέρει ένα τρυφερό φινάλε....

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Συζητώντας με την συγγραφέα Έλενα Μακρυγιάνη-Βρυωνίδου! (2)

     Η συγγραφέας Έλενα Μακρυγιάννη-Βρυωνίδου απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας παρουσιάζει μεταξύ άλλων το νέο της πόνημα, το «Σε μια στροφή του Καρουζέλ», το οποίο και θα κυκλοφορήσει στις 29 Σεπτεμβρίου από τις εκδόσεις Ηλίας Επιφaνίου! Την ευχαριστώ από καρδιάς που έδωσε τις απαιτούμενες στιγμές από το γεμάτο πρόγραμμά της ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη. Η συγγραφέας τιμά για δεύτερη φορά το blog κάτι που φυσικά αποτελεί μέγιστη τιμή για τις ΒιβλιοΑναφορές και εμένα προσωπικά!
     Διαβάστε, λοιπόν, την συνέντευξη και ελάτε πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Έλενας Μακρυγιάννη-Βρυωνίδου! 

1. Από τις 29 Σεπτεμβρίου το δεύτερο βιβλίο σας, το «Σε μια στροφή του Καρουζέλ» θα αποκτήσει μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Σ’ ευχαριστώ πολύ, Δήμητρα μου, για τις ευχές σου. Με πολύ μεγάλη μου χαρά θα απαντήσω στις ερωτήσεις σου για το «Kαρουζέλ» μου.
Το βιβλίο λοιπόν ξεκινά με ένα ερώτημα. Θα μπορούσε άραγε ένα λουκέτο στην καρδιά  να μεταμορφωθεί σ ΄ ένα λουκέτο αγάπης; Αυτό θα το δούμε στην πορεία. Οι κεντρικοί ήρωες του βιβλίου μου,  μαγεύονται από τον χορό των αλόγων . Σημείο αναφοράς το καρουζέλ του λούνα παρκ.  Τι να ήταν αυτό που ανάγκασε την καρδιά τους να κλειδώσει;  Να ξεκλειδώνει άραγε η καρδιά; Ποιοι να είναι τούτοι οι μηχανισμοί; Η συνέχεια στο βιβλίο. 

 2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Αυτή τη φορά δεν ήταν κάποιο συγκεκριμένο ερέθισμα. Ήταν μια ανάγκη εσωτερική. Σκέψεις και προβληματισμοί που έψαχναν διέξοδο και ζητούσαν απεγνωσμένα να βγουν προς τα έξω. Πιστεύω πως κάποιοι άνθρωποι θα ταυτιστούν με τους ήρωές μου και εύχομαι να τους βοηθήσω να δουν τη ζωή τους με έναν άλλο φακό, αυτόν της δύναμης και της αισιοδοξίας. 

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του;

Σχεδόν όλοι, με λίγη περισσότερη αδυναμία στον Μιχαήλ Άγγελο και στη Φωτεινή. Δεν με ταλαιπώρησε κανείς ιδιαίτερα, ο Στάθης λιγάκι. Όσο για το ποιος με έκανε να κλάψω; Η Γιασεμή μου, ο Μιχαήλ Άγγελος και η Φωτεινή.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Το Αηδόνι-Kristin Hannah

     «Το αηδόνι» της Kristin Hannah, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, είναι ένα καθηλωτικό βιβλίο που σε μεταφέρει, μέσω της ατμοσφαιρικής και παραστατικής πένας της συγγραφέως, στην Γαλλία του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου με τον ζόφο του φασισμού καθώς και την ανθρωπιά των απλών ανθρώπων-ηρώων να πρωταγωνιστούν στην κάθε σελίδα του. 
     Ήδη από την φράση που στολίζει το όμορφο εξώφυλλό του: Στον έρωτα ανακαλύπτουμε ποιοι θέλουμε να είμαστε. Στον πόλεμο ανακαλύπτουμε ποιοι είμαστε πραγματικά, το ενδιαφέρον μου κεντρίστηκε (!) και εντάθηκε κάνοντάς με να μην αφήσω στιγμή από τα χέρια μου το εξαιρετικό αυτό βιβλίο. Στην φράση αυτή οι τόσο αντίθετες λέξεις -έρωτας, πόλεμος, το καλό και το κακό, το συναίσθημα και το ένστικτο της επιβίωσης- με έκανε να αναρωτηθώ ποιο θα υπερισχύσει και με ποιες θυσίες άραγε;

     Η αφήγηση του Αηδονιού θα ξεκινήσει το 1995, όταν, δηλαδή, η αφηγήτρια μας θα λάβει μια επετειακή πρόσκληση και θα βγάλει από τον πάτο του παμπάλαιου σεντουκιού της αντικείμενα του παρελθόντος. Τότε οι θύμησες θα στήσουν για άλλη μια φορά χορό στο μυαλό της και θα την μεταφέρουν -θα μας μεταφέρουν- στο Παρίσι και την Γαλλία της Γερμανικής κατοχής.
       1939... ο Χίτλερ πατά την μισητή του μπότα στις ευρωπαϊκές πόλεις. Το Παρίσι είναι έτοιμο, παρά τις ηρωικές προσπάθειες του στρατού, να πέσει. Η Ιζαμπέλ αναγκάζεται, μετά την προσταγή του αδιάφορου -όπως πιστεύει- και μέθυσου πατέρα της, να εγκαταλείψει μαζί με τους υπόλοιπους Παριζιάνους την πόλη και να μετακινηθεί στα νότια και συγκεκριμένα στο χωριό Καριβό και στην μεγάλη της αδερφή, την Βιαν. 
     Στον δρόμο για τον νότο τα πυρά του πολέμου και ο έρωτας για την δεκαεφτάχρονη Ιζαμπέλ θα διασταυρωθούν.... Ενώ περπατά προς το Καριβό το πλήθος των Παριζιάνων την βγάζει από τον κεντρικό δρόμο και την οδηγεί στο κοντινό δάσος στέλνοντάς την άθελά του στα χνάρια του έρωτα.... Η Ιζαμπέλ τότε θα γνωρίσει τον Γκαετόν, έναν νεαρό όμορφο αντάρτη που θα την σώσει το επόμενο πρωί από τις βόμβες των γερμανών που στράφηκαν κατά του άμαχου πληθυσμού, θα την οδηγήσει με ασφάλεια στο σπίτι της Βιαν και θα της χαρίσει το πρώτο της ερωτικό φιλί καθώς και την πρώτη της ερωτική απογοήτευση μιας και εκείνος θα την εγκαταλείψει μετά από αυτό... 
       Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν η βία, η φτώχεια, ο αγώνας για επιβίωση, ο φασισμός, ο ευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης και τα στρατόπεδα αιχμαλώτων θα πάρουν από το χέρι την Βιαν, τον Αντουαν, την Σοφί, την Ιζαμπέλ, τον Γκαετόν και όλη την Ευρώπη και θα τους περάσουν μέσα από την δεινή του Β’ Παγκόσμιου πολέμου.... 
        Η αφηγήτρια μας θα μας μιλήσει για όλα αυτά, κλείνοντας όμως την αφήγηση της δεν θα ξεχάσει να μας μιλήσει και για τον ηρωισμό, την ανθρωπιά, την δύναμη της αγάπης και του έρωτα που ο άνθρωπος φέρει και αναζητά αντίστοιχα σε όποια εποχή κι αν ζήσει....